ΓΟΡΓΟΝΑ

ΓΟΡΓΟΝΑ

Ήταν το πρώτο σου φιλί που πήρα δαγκωμένο.
Μια ψύχρα αμέσως μ’έλουσε και ήταν φανερό
απ’τα ειπωμένα τίποτα δεν ήταν ελεγμένο
Παρά μια γνώση πως πολύ βαθιά θα πικραθώ.

Στόλισες την απόφαση με λεκτικά κοράλλια
με το σπαθί που φύλαγες για τούς Σαρακηνούς
μια σπάνια μου κούρσεψες κινέζικη βεντάλια
όντας σε ψυχική εμπλοκή νάζια σου έκαμε ο νούς.

Λυσσά η γοργόνα στ’ανοιχτά την ώρα που μ’αρνιέσαι
μόλις της εμηνύσανε πως έχω προδοθεί
ξορκάει της μοίρας τα στοιχειά ανέφελη για για να’σαι
και φεύγει σε πιο παστρικά νερά να βυθιστεί.

Χαράζει η ουρά στο πέλαγο ανείπωτα μια λύπη.
Για κείνους που έτσι απνοεί σ’αγάπησαν αν δω
έφτιαξα ένα επικό για σένα παραμύθι
να’χω σε πρώτη ζήτηση να τους διηγηθώ.

ΝΙΚΟΣ ΖΟΥΔΙΑΡΙΣ /ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ;
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
(Βίβλιο και δίσκος ακτίνας)

ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΗΣ ΦΥΓΗΣ

ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΗΣ ΦΥΓΗΣ

Ένα καράβι της φυγής,ένα γλυκό καράβι
στα όνειρα μου έρχεται και μπαίνει κάθε βράδυ.

Στην πλώρη γράφει:«Λεύτερος»,στην πρύμνη
«Δεν αντέχω»
κι έχει στα άλμπουρα ψηλά ο,τι εγώ δεν έχω.

Κι ο καπετάνιος με ρωτά κι ο καπετάνιος λέει:
«Μήπως πεινάς,μήπως διψάς κι είσαι σκοτεινια-
σμένος;»

«Μήτε πεινώ μήτε διψώ,μα ψάχνω μια πατρίδα
γιατί δεν έχω μια μεριά να γείρω το κορμί μου
αν με προδώσει η θάλασσα,ο σκύλος κι η καλή
μου».

Ένα καράβι της φυγής,ένα γλυκό καράβι
στα όνειρα μου έρχεται και φεύγει κάθε βράδυ.

ΝΙΚΟΣ ΖΟΥΔΙΑΡΗΣ
ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ;
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ